متولد ۶ دی ۱۳۶۸ تهران
مدرسه. از همان سال اول ابتدایی تا سال آخر پیشدانشگاهی از دم دولتی. ابتدایی و راهنمایی: امام جواد. دبیرستان: دکتر شریعتی تهرانپارس. پیشدانشگاهی: شهید رجایی میدان امامت.
۱۳۸۷: کنکور: رتبهی خوب. مهندسی مکانیک دانشکدهی فنی دانشگاه تهران.
۱۳۹۲: یافتن کار در یک کارخانهی ماشینسازی: ساخت استراکچرهای فلزی پالایشگاه بندر عباس و مخازن دخیرهی پتروشیمی فارابی و ونیران و…
۱۳۹۳: دوباره دانشجو شدن: مهندسی سیستمهای اقتصادی اجتماعی، دانشگاه صنعتی شریف.
۱۳۹۴: همچون نیسانی که هر جا بار بخورد میرود، من هم بار خورد و عازم یک شرکت بیمه شدم. عنوان شغلی: کارشناس بیمه های مهندسی و انرژی. کسب تجربه ی یک کار اداری.
۱۳۹۵: پایان کار اداری. شروع کار تحقیقاتی و بعد اجرایی در زمینهی ادغام مهاجران در یک جامعه: پیش به سوی نگاهی انسانی به چند میلیون مهاجر حاضر در ایران. شروع دیاران.
۱۳۹۸: تصویب اصلاح قانون تعیین تکلیف تابعیت فرزندان حاصل از ازدواج زنان ایرانی با مردان غیرایرانی که ۳ سال تلاش گروهی دیاران یکی از عوامل به نتیجه رسیدنش بود
۱۳۹۸: ۳۰ سالگی و شروع یک زندگی جدید: پیمان دوچرخهسوار میشود.
۱۳۹۸: چاپ کتاب «چای سبز در پل سرخ- سفرنامهی افغانستان»
۱۴۰۰: کسب مقام نخست جایزهی ملی سیاستگزاری در ایران به خاطر مجموعه تلاشهای دیاران برای به نتیجه رسیدن راه حل مشکل بیشناسنامگی فرزندان مادر ایرانی-پدر غیرایرانی.
۱۴۰۱: چاپ کتاب «دایاسپورا: مقدمهای بسیار کوتاه»
۱۴۰۳: دوباره دانشجو شدن: سیاستگذاری عمومی در دانشگاه ملی سنگاپور