قصه‌ی ماین‌گیر دره‌ی ماین‌خیز

قصه‌ی ماین‌گیر دره‌ی ماین‌خیز

کتاب‌باز
«زمین زهری» را می‌توان مانیفست محمدآصف سلطان‌زاده در مورد سرزمین افغانستان نامید. مانیفستی که آن را ریخته در قالب یک داستان دراماتیک. داستان مردی افغانستانی که از سال ۲۰۰۱ مشغول خنثی کردن مین (یا با تلفظ افغان‌ها: ماین) در سرزمینش است. مین برای او وجهی نمادین از سرزمین افغانستان می‌شود. مین‌هایی ساخته‌ی همه‌ی کشورهای جهان که گویی هر فرد افغانستانی چند تایی سهم از آن‌ها دارد. و از مین‌ها می‌رسد به رنج سرزمین افغانستان. کاش داستان همان‌طور که شکل یافته بود، پایان هم می‌یافت و در سی صفحه پایانی به بیانیه نویسنده ختم نمی‌شد. زمین زَهری نویسنده: محمد آصف سلطان‌زاده ناشر: نی نوبت چاپ: ۱ سال چاپ: ۱۳۹۹ تعداد صفحات: ۱۶۹ محمدآصف سلطان‌زاده متولد کابل است. در بیست سالگی و با حمله‌ی شوروی به افغانستان راه مهاجرت را در پیش گرفت. ابتدا به پاکستان و…
Read More
خواندن تاریخ از طریق پرسه زدن

خواندن تاریخ از طریق پرسه زدن

کتاب‌باز
«تهران تب‌آلود» نوع دیگری از خواندن تاریخ است. خود نویسنده به آن می‌گوید نگریستن از دریچه‌ی مکان-رویدادها. خواندن تاریخ از طریق پرسه‌زنی و دیدار آجرها و درخت‌ها و آدم‌ها و نه از طریق کتاب و خیال و کتابخانه. حمیدرضا حسینی در کتاب تهران تب‌آلود به سراغ تاریخ جنبش مشروطه‌ی ایران رفته و آن را از دریچه‌ی ۳۸ مکان-رویداد از آغاز جنبش در آبان ماه ۱۲۸۴ خورشیدی تا استقرار مجلس شورای ملی در عمارت بهارستان در مهرماه ۱۲۸۵ روایت کرده است. تهران تب‌آلود، روایتی از مکان‌های فراموش‌شده جنبش مشروطه در تهران نویسنده: حمیدرضا حسینی ناشر: نشر روزنه نوبت چاپ: ۱ سال چاپ: ۱۳۹۹ تعداد صفحات: ۲۰۲ «تهران تب‌آلود» نوع دیگری از خواندن تاریخ است. خود نویسنده به آن می‌گوید نگریستن از دریچه‌ی مکان-رویدادها. توی همان صفحه‌ی اول کتاب می‌نویسد: «اگرچه مکان‌های تاریخی غالباً با ارزش معماری و هنری‌شان…
Read More