موزه ملی اندونزی (موزه‌های ملی، روایت‌هایی کوتاه از هویت ملی کشورها-۲)

موزه ملی اندونزی (موزه‌های ملی، روایت‌هایی کوتاه از هویت ملی کشورها-۲)

حاج سیاح, از روزهای سنگاپور, سپهرداد
مطلب قبلی: موزه ملی سنگاپور (موزه‌های ملی، روایت‌هایی کوتاه از هویت ملی کشورها-۱) قسمت دوم ـ موزه‌ی ملی اندونزی: ما از ابتدا مسلمان بوده‌ایم!!! موزه ملی اندونزی در خیابان کناری میدان بزرگ استقلال در مرکز شهر جاکارتا قرار داشت. ساختمان موزه کار استعمارگران هلندی بود. حدود ۲ قرن پیش این ساختمان را به عنوان یک مرکز مطالعه‌ی هنر و دانش در اندونزی احداث کردند و طی دهه‌ها تغییرات، سرانجام تبدیل شده بود به موزه‌ی ملی اندونزی. ورودی موزه پر بود از انواع مجسمه‌های بودا و خدایان گوناگون مذهب هندو، به نماد از ادیان باستانی کشور اندونزی. خیلی از مجسمه‌ها در فضای باز بودند. سالن‌های اصلی موزه از تاریخ باستان اندونزی شروع می‌شد. جایی که ادعا شده بود ۵۰ درصد بقایای انسان‌های اولیه‌ای که در جهان شناخته‌ شده‌اند در زمین‌های جزیره‌های…
Read More
رکاب زدن تا تجریش

رکاب زدن تا تجریش

سپهرداد, من و پاندا
عباس کیارستمی یک جمله‌ای دارد که می‌گوید هر وقت نمی‌دانی باید چه کار کنی و وامی‌مانی و حیران و ویلان می‌شوی، حرکت کن. به یک سمتی حرکت کن. فقط حرکت کن. برای من چالش‌های حالا سالانه‌ی سهیل مصداق این جمله‌ی عباس کیارستمی شده است. در روزگاری که صبح‌مان را با خواندن اخباری شروع می‌کنیم که نمی‌دانیم قرار است چه بلایی تا آخر روز به سرمان بیاورند و قیمت اجناس ساعتی در حال تغییر است و ادبار و بیچارگی، حس غالب در مورد آینده است، رخوت و بی‌حالی و بی‌انگیزگی شاید اولیه‌ترین واکنش باشد. هر کسی در لاک خودش است و سعی می‌کند آب‌باریکه‌ی ادامه‌ی حیاتش را بچسبد. صحبت از گسترش و بهبود نیست. اما واکنش درست در پاسخ به چنین شرایطی که چه کنم چه کنم از سروروی هر آدمی…
Read More
موزه ملی سنگاپور (موزه‌های ملی، روایت‌هایی کوتاه از هویت ملی کشورها-۱)

موزه ملی سنگاپور (موزه‌های ملی، روایت‌هایی کوتاه از هویت ملی کشورها-۱)

حاج سیاح, از روزهای سنگاپور, یادداشت‌های مطبوعاتی
راستش کرم بازدید از موزه‌های ملی از خواندن کتاب «شکل‌دهی به هویت ملی در ایران» نوشته‌ علی مظفری به جانم افتاد. علی مظفری فارغ‌التحصیل معماری از دانشگاه تهران است و کتاب «شکل‌دهی به هویت ملی در ایران» را به دعوت مرکز جوامع مسلمان دانشگاه استرالیای غربی و در تکمیل کار پژوهشی خود در آن‌جا نوشته و در سال ۲۰۱۳ توسط انتشارات آی بی تاریس منتشر کرد. کتاب را علی رفاهی به فارسی ترجمه و نشر شیرازه‌ کتاب ما منتشر کرده‌اند.لب مطلب کتاب در مورد دو لایه‌ درهم‌تنیده‌ هویت ایرانی است: یک لایه‌ عمیق پیشااسلامی که بر فراز آن لایه‌ای اسلامی و به خصوص از قرن دهم هجری یک لایه‌ شیعی آمده است. علی مظفری این دو لایه را در عصر ملت-دولت در تاریخ معاصر ایران پیگیری می‌کند. او به عنوان…
Read More
دیدن تهران با دوچرخه- معرفی چند مسیر دوچرخه‌سواری جذاب در شهر تهران

دیدن تهران با دوچرخه- معرفی چند مسیر دوچرخه‌سواری جذاب در شهر تهران

من و پاندا
این مسیرهای پیشنهادی حاصل رکاب‌زدن‌های چند ساله‌ی من در شهر تهران است. تهران در وضعیت فعلی در روزهای کاری برای دوچرخه‌سواری مناسب نیست. از افتادن در بازی ناجوانمردانه‌ی رقابت با ماشین‌ها و موتورها برای تصاحب نیم متر عرض خیابان و حتی الودگی هوا و دود و دم  که بگذاریم، آلودگی صوتی در روزهای عادی مانع از لذت بردن است. مسیر دوچرخه هم خیلی کم است و آن‌هایی هم که هستند در غوروق موتورسیکلت‌های وحشی تهرانند. اما در روزهای تعطیل، تهران آدمیزادی‌تر است. هم خیابان‌ها به خصوص در صبح‌ها خلوت‌ترند و هم سروصدا خیلی کمتر است. این مسیرها را برای صبح زود تا ظهر تهران در روزهای تعطیل عالی‌اند. مسیرهایی که می‌توانند خوراک یک سفر دونفره‌ی عشقولانه یا یک هم‌گروهی چند نفره و یا حتی برای تنهایی کردن یک دوچرخه‌سوار بریده…
Read More
نه‌تنها کوره‌راه‌ها، بلکه بستر رودخانه‌ها را هم آسفالت می‌کنیم!

نه‌تنها کوره‌راه‌ها، بلکه بستر رودخانه‌ها را هم آسفالت می‌کنیم!

یادداشت‌های مطبوعاتی, سیستم‌های اقتصادی اجتماعی
این یادداشت در روزنامه‌ی دنیای اقتصاد شماره ۶۶۵۲ در شهریور ۱۴۰۵ نیز منتشر گردیده است: در روزهای اخیر، خبر آسفالت شدن بستر رودخانه‌ی گذرنده از میان شهر الیگودرز خبرساز شده است. شهرداری این شهر در دفاع از این اقدام، رفع بوی بد ناشی از ماندآب را دلیل این اقدام عنوان کرده است. منتقدان نیز از بین بردن بستر نفوذ آب در شبکه‌های زیرزمینی را از دلایل انتقادات بیان کرده‌اند. در شهر تهران نیز، شهرداری و شورای شهر تصمیم گرفته‌اند تا سنگ‌فرش‌های ساخته‌شده در خیابان‌ها و معابر گوناگون را از بین ببرند و به جایش از آسفالت استفاده کنند تا خودروها دچار آسیب کمتری شوند و ترافیک در شهر روان‌تر شود. مشاهدات میدانی نیز نشان می‌دهد که خیلی از خیابان‌ها و کوچه‌های شهر تهران تجدید آسفالت شده‌اند. اگر در چند ماه…
Read More
 افغانستان نادیده: روایت همسایه از همسایه

 افغانستان نادیده: روایت همسایه از همسایه

چای سبز در پل سرخ, دیاران, کتاب‌های من
معرفی کتاب «چای سبز در پل سرخ» در مجموعه‌ی کتاب‌آرا:کتاب‌آرا در نخستین قسمت سراغ کتاب «چای سبز در پل سرخ: یادداشت‌های سفر به افغانستان» (۱۴۰۰) رفته است. این سفرنامه حاصل سفر کوتاه سه ایرانی (پیمان حقیقت‌طلب، محسن شهرابی فراهانی و حسین شیرازی) به افغانستان است. استانِ سفر به جایی که همه نمیرن⁉️ ما از همسایه‌مون چقدر می‌دونیم؟ همون همسایه‌ای که قرن‌ها با هم حرف زدیم، باهم شعر خوندیم، باهم تاریخ ساختیم... ولی امروز انگار دیوارهایی کشیده شدن بین‌مون که نمی‌ذارن هم‌دیگه رو ببینیم. "کتاب‌آرا" اومده که این دیوارها رو یکی‌یکی برداره. از لابلای کتاب‌ها، از دل سفرنامه‌ها، از توی قصه‌هایی که تا حالا تعریف نشدن. 📚 قسمت اول رو با یه سفرنامه شروع کردیم: «چای سبز در پل سرخ». سفری که سه دوست ایرانی برای پیدا کردن جواب یه سوال…
Read More
جام جهانی و تابعیت؛ آیا تنوع ملیتی رمز موفقیت تیم‌هاست؟

جام جهانی و تابعیت؛ آیا تنوع ملیتی رمز موفقیت تیم‌هاست؟

مصاحبه‌ها
جام جهانی ۲۰۲۶ بار دیگر این پرسش را پیش روی فوتبال جهان قرار داد که «تابعیت» تا چه اندازه می‌تواند بر موفقیت تیم‌های ملی اثرگذار باشد؟ در گفت‌وگو با پیمان حقیقت‌طلب، پژوهشگر حوزه سیاست‌گذاری عمومی، به این موضوع پرداخته‌ایم که حضور بازیکنانی با پیشینه‌های مهاجرتی و تابعیت‌های متفاوت چگونه می‌تواند بر عملکرد تیم‌های ملی تأثیر بگذارد و آیا این تنوع، به مزیتی رقابتی تبدیل شده است یا خیر. او همچنین از روندی سخن می‌گوید که ممکن است در سال‌های آینده چهره فوتبال ملی را دگرگون کند؛ روندی که بر اساس آن، احتمالاً تیم‌های ملی کمتر از امروز متشکل از بازیکنانی با تابعیت‌ها و پیشینه‌های مهاجرتی متفاوت خواهند بود. مشروح این گفت‌وگو را در سومین قسمت از ویژه‌برنامه اکوایران درباره جام جهانی ببینید. <iframe loading="lazy" src="https://ecoiran.com/embed/145147" allowfullscreen></iframe>
Read More
بزرگ‌ترین شکست شاید همان هرگز شکست نخوردن باشد!

بزرگ‌ترین شکست شاید همان هرگز شکست نخوردن باشد!

از روزهای برلین, سپهرداد
یک فیلمی از برلین هست در جولای ۱۹۴۵ و بعد از جنگ جهانی دوم که تا به حال ۶۸ میلیون بار در یوتیوب بازدید شده است. فیلم از روزهایی است که تقریبا از برلین چیزی باقی نمانده و خاکش را هم دشمنان آلمان، بین خودشان تکه پاره کرده‌اند. هنوز شوروی تصمیم به تشکیل آلمان شرقی و ساخت دیوار نگرفته البته. کیفیت فیلم بازسازی شده و خیلی واضح شده. حالا که برلین را تقریبا می‌شناسم و خیلی از خیابان‌هایش را راه رفته‌ام، دیدن فیلم برایم یک حال و هوای دیگری دارد. این‌که خیلی از خیابان‌ها و بناهای باشکوه این روزهای برلین بعد از جنگ جهانی دوم به چه وضعیتی درآمده بودند خیلی جالب بود. برلین در سال‌های آغازین قرن نوزدهم حدود ۲۰۰ هزار جمعیت داشت. در اواسطش ۴۰۰ هزار نفر و در…
Read More
مهمانی تمام است

مهمانی تمام است

چندرسانه‌ای, دیاران, مصاحبه‌ها
زمستان پارسال که آمده بودم تهران، آقای محمد مجیدپور زنگم زد که می‌خواهم یک مستند بسازم و نیاز دارم که یک مصاحبه باهات داشته باشم. می‌خواستم بپیچانم راستش. کلا ۴ هفته قرار بود در ایران بمانم و آن هم تا بروم این طرف و آن طرف تمام می‌شد. وقتی برای کار نبود. به خصوص که در ایران رسم نیست که مستندسازها و روزنامه‌نگارها برای مصاحبه با کارشناسان پولی پرداخت کنند و احساس بدی به آدم دست می‌دهد. اما خب، آقای مجیدپور آدم جدی و مشتاقی بود. گفتم باشد. باهاش قرار گذاشتم و گفت بیایم دفتر دیاران بهتر است. گفتم باشد. دفتر دیاران خلوت بود. کسی نبود. با دوربین و دم و دستگاه و تیم فیلم‌برداری آمد. سه نفر بودند. یادم است، باتری دوربین‌شان هم یک مشکلی داشت. اما به هر…
Read More
تهران، زوریخ، میلان، رم، استانبول، تهران

تهران، زوریخ، میلان، رم، استانبول، تهران

سپهرداد, حاج سیاح
ساکتم. خیلی ساکتم. در حقیقت خفه‌خوان گرفته‌ام. توی عمرم هیچ وقت خالی از موضوع نوشتن نبوده‌ام. حتی این روزها بیشتر از هر موقعی پر از نوشتنم. اما ساکتم. بعد از جنگ خفه‌خوان گرفتم. پ را در زوریخ می‌بینم و م را در میلان. به آینده خوش‌بین‌اند. می‌گویند این جنگ، احتمالا دستگاه حاکمیتی ایران را کمی واقع‌بین می‌کند. من خوش‌بین نیستم. بعد از جنگ اینترنت بیش از هر زمانی در ایران محدود شده است. دوست ندارم اسمش را بگذارم ملی. چون به نظرم ملی کلمه‌ی مثبتی است و به کار بردن آن برای یک اینترنت محدود، خالی از معنا کردن کلمه‌ی باارزش ملی است. من غرور ملی، ارزش‌های ملی و حتی تولید ملی را می‌پرستم. اما اینترنت ملی… تهی کردن واژه‌ها از معنا، یکی از پست‌ترین کارهایی است که حکمرانی بد…
Read More