نویسنده: پیمان

زنان افغانستانی با شعرها و قصه‌ها، دردها و رنج‌هایشان را بیان می‌کنند. از همان زمان که عایشه قصه پرغصه دوری و جدایی از ملاممدجان را به شعر درآورد و آواز کرد، تا همین امروز که زنان افغانستانیِ نسل دوم مهاجر در ایران زبان قصه و داستان را برای بیان رنج‌های دوری برگزیدند. آواز عایشه عاقبت شنیده شد و به دلدار رسید. داستان زنان و دختران امروزی نیز عاقبت شنیده خواهد شد. حالا بیش از دو سال است که طالبان بر افغانستان حکمرانی می‌کند. از همان ابتدای کار اشتغال زنان در ادارات افغانستان ممنوع شد. طالبان برنمی‌تابد که زنان و دختران به تنهایی در خیابان راه بروند یا به سفر بروند. حتما باید یک مرد محرم همراه‌شان باشد. بیش از یک سال هم هست که تحصیل دختران افغانستانی از ششم ابتدایی به بالا…

????? ?? ???? «?????? ???? ???????? ???????: ????? ??????? ?????? ?????» ???????: ???? ???????? ????: ??? ???? ???? ???: ??? ??? ???: ???? ????? ?????: ??? ????: ????????????? ?????? ?????? ????????? ???? ?????? ???. ???? ?? ?????????? ?? ?? ????? ???? ????? ????????? ? ????????? ????? ????? ??????? ?? ????? ?? ???? ??? ??? ???. ???? ?? ???? ???? ????? ??????? ? ????????? ?????????? ??? ????? ????? ?? ???? ?? ???? ???? ??? ? ????? ??? ?? ???? ????????? ????? ?????? ??? ?????? ?????? ? ???????? ?? ??? ???? ????. ?? ???? ???? ?? ???? ?? ??? ??????? ?? ????? ????? ???????? ???? ??????. ?????????? ?? ??????? ?? ????? ?????????? ?????? ???? ???? ???? ????????. ?? ???? «?????? ????? ????????? ???????- ????? ??????? ?????? ?????» ?? ???? ?????. ??? ?????…