قطار تهران-پیشوا

قطار تهران-پیشوا

حاج سیاح, سپهرداد
هیجان دارم. به میدان راه‌آهن که نزدیک می‌شویم ویرم می‌گیرد شعر «من بچه‌ی جوادیه‌ام» عمران صلاحی را زیر گوش شهروز زمزمه کنم. شعر را حفظ نیستم. هیچ وقت نمی‌توانم شعر حفظ کنم. از گوگل کمک می‌گیرم و شعر را از روی موبایلم می‌خوانم. بلند نمی‌خوام. خجالت می‌کشم راننده بشنود و بگوید این خل و چل چه دل خجسته‌ای دارد که با رسیدن به میدان راه‌آهن شعر می‌خواند…من بچه‌ی جوادیه‌ام/ من بچه‌ی منیریه/ مختاری/ گمرک/فرقی نمی‌کند/ این رودهای خسته به میدان راه‌آهن می‌ریزند /میدان راه‌اهن دریاچه‌ای بزرگ/ دریاچه‌ی لجن/ با آن جزیره‌اش/ و ساکن همیشگی آن جزیره‌اش!/ گفتم همیشگی؟/آب از چهار رود می‌ریزد/ رود جوادیه/ رود امیریه/ سی‌متری/ شوش/ و بادبان گشوده بر این رودها/ می‌رانم/ با قایقی نشسته به گل/ من بچه‌ی جوادیه‌ام/از روی پل که می‌گذری/ غم‌های سرزمین من…
ادامه مطلب
به زیارت بیگانه‌ای که درون تک تک ما نفس می‌کشد

به زیارت بیگانه‌ای که درون تک تک ما نفس می‌کشد

کتاب‌باز
مروری بر کتاب «و کسی نمی‌داند در کدام زمین می‌میرد». و کسی نمی‌داند در کدام زمین می‌میرد نویسنده: مهزاد الیاسی ناشر: نشر اطراف نوبت چاپ: ۱ سال چاپ: ۱۴۰۲ تعداد صفحات: ۱۵۲ شابک: 9786226194693 «چای سبز در پل سرخ» را برای نشر اطراف هم فرستاده بودم. آن موقع معین توی تحریریه‌ی نشر اطراف بود و خودش هم چهار پنج تا ترجمه آن جا چاپ کرده بود. دست‌نویس اولیه را از طریق او به‌شان رسانده بودم. جواب «نه» داده بودند، مثل بقیه‌ی ناشرهای معروف. خب، آره. سفرنامه‌ی همچه تکمیلی هم نبود. الان که بعد از چند سال نگاه می‌کنم می‌بینم خیلی بیش از حد بالا و پایین داشته و ناهماهنگ بوده آن کتاب. ولی قابل اصلاح بود. آن موقع گفته بودند که توی برنامه‌شان چاپ سفرنامه‌های ایرانی نیست. به خاطر همین جواب رد داده بودند. «و کسی…
ادامه مطلب
با قایق کاغذی سفر کن

با قایق کاغذی سفر کن

چای سبز در پل سرخ
معرفی ده سفرنامه‌ی خواندنی و جذاب در وبلاگ سایت باسلام: ۹. «چای سبز در پل سرخ»، نوشته سیدپیمان حقیقت‌طلب، محسن شهرابی‌ فراهانی و حسین شیرازی سفرنامه‌هایی که از یک دغدغه‌ی مهم و اساسی سرچشمه می‌گیرند، همیشه برای من جذاب و ارزشمند بوده‌اند. «چای سبز در پل سرخ» هم یکی از این سفرنامه‌هاست. این کتاب در کنار توصیف شهرهای افغانستان، وضعیت مهاجران افغان را نیز به تصویر می‌کشد. «چای سبز در پل سرخ» که نوشته سیدپیمان حقیقت‌طلب، محسن شهرابی‌فراهانی و حسین شیرازی است یک‌جور سفرنامه گروهی است. بعد از خواندن این کتاب تازه متوجه می‌شوید چه قدر بین تصور ما از مهاجران و آنچه واقعا در افغانستان دارد اتفاق می‌افتد، تفاوت وجود دارد و چرا تا افغانستان را نبینیم، درک درستی از فرهنگ و مردم آن نیز نخواهیم داشت. «چای سبز…
ادامه مطلب
سفرنامه دبی

سفرنامه دبی

حاج سیاح
ایران‌ایرتور لعنتی کوله‌ام را می‌اندازم روی دوشم. دسته‌ی چمدان خلبانی‌ام را با دست چپ و پلاستیک نان‌ها را با دست راست می‌گیرم و پشت سر حمید وارد سالن فرودگاه می‌شوم. اولین بار است که از فرودگاه امام می‌خواهم سوار هواپیما شوم. فرودگاه امام همیشه برایم محل بدرقه بوده. محل فرستادن رفقا به آن سوی آب‌ها و آخرین خداحافظی و گپ و گفت‌ها و مرور خاطرات گذشته برای سبک کردن بار خداحافظی. همیشه فکر می‌کردم خودم بی‌بدرقه‌کننده باید بروم. فرودگاه حالت نیمه‌تعطیل دارد. به شلوغی سال‌های پیش نیست. پسرک دوچرخه‌سواری توجهم را جلب می‌کند. ۱۲-۱۳ ساله است. سوار دوچرخه‌اش توی سالن می‌چرخد. کمربند را درمی‌آورم و کنار موبایل و کیف پول و کوله و چمدان و بسته‌ی نان می‌گذارم. ۴۰ تا نان گرفته‌ام که در یک هفته اقامت‌مان در دبی از…
ادامه مطلب